Sanhe Çelik'in yönetici ekibi sessizce uzun bir sofra kurmuştu; çıtır kızarmış tavuk, taze kesilmiş mevsim meyveleri, buz gibi içecekler, gösterişli hiçbir şey yok ama bol bol. Konuşma yok, gündem yok. İnsanlar masalarından kalkıp oraya doğru yürüdüler. Bazıları tezgaha yaslanıp yemek yiyor ve sohbet ediyor; birkaçı ısırıklar arasında telefonlarını kaydırarak kanepeye gömüldü; bir veya ikisi fotoğraf için meyveleri tabağa yerleştirme konusunda fazla ciddileşti.
Konu hiçbir zaman yemekle ilgili olmadı. Biraz rahatlamak için ekranlardan uzaklaşmak, birbirinize son teslim tarihleriyle ilgili olmayan bir şeyler söylemek için bir bahane sadece. Birbirinin etrafında olmayı gerçekten seven bir ekip bu şekilde oluşturulur.

